کشف کفش های طلا ۱۵۰۰ ساله در مقبره یک زن اشرافی
به نقل از سایت arkeonews.net، باستانشناسان در غرب قزاقستان موفق به کشف کفش های طلا ۱۵۰۰ ساله شدهاند که رازهایی شگفتانگیز از ثروت، هنر بینظیر و شکوه جوامع حاشیه دریای خزر در عصر پس از هونها را برمیملا میکند.
کفش های طلا 1500 ساله در کجا کشف شدند؟
این کفش زنانه با تزئینات طلا در جریان کاوشهای گورستان «کاراکاباک» در شبهجزیره مانگیشلاک (نزدیکی شهر آکتائو) از زیر خاک بیرون کشیده شد؛ جایی که باستانشناسان با مقبره باشکوه زنی جوان و بلندمرتبه روبرو شدند که با پوششی تشریفاتی و خارقالعاده به خاک سپرده شده بود.
در میان تمام داراییهای متوفی، کفشهای او چشمها را خیره میکرد؛ پاپوشهایی آراسته به ورقه و یراقهای درخشان طلا که روی پایهای از چوب و مواد طبیعی کار شده بودند تا نمایی سلطنتی و زرین به خود بگیرند.
زن صاحب کفش های طلا چه کسی بود؟
نخستین مراحل کاوش این آرامگاه رازآلود به سال ۲۰۱۹ برمیگردد؛ زمانی که دو باستانشناس برجسته، آندری آستافیف و اوگنی بوگدانوف، مطالعه روی جزئیات و یافتههای آن را آغاز کردند.
آنطور که آنالیزهای اولیه نشان میدهد، این بقایا متعلق به دختر جوانی از طبقه اشراف و نخبگان آن عصر است. تجملات بهکاررفته در پوشش، زیورآلات و اشیاء ارزشمندی که همراه او به خاک سپرده شدهاند، بهوضوح جایگاه بالا و اهمیت اجتماعی ویژه او را در دوران زندگیاش به رخ میکشد.
کفش هایی که هیچوقت پوشیده نشدند!
شاید حیرتانگیزترین بخش داستان، راز مخفیشده در اتصال کمربند و کفشهای این زن باشد.
وقتی باستانشناسان سگکها و قطعات تزئینی این کفشها را دقیقتر بررسی کردند، متوجه شدند که اصلا اجزای لازم برای کفش معمولی را ندارند. این امر یعنی کفش های طلایی هرگز برای قدم زدن در خیابانها یا استفاده روزمره ساخته نشده بودند!
در حقیقت، با جامهای تشریفاتی سفارشی برای مراسم خاکسپاری روبهرو هستیم؛ لباسی تجملاتی که ساخته شده بود تا موقع پرکشیدن به جهان پس از مرگ، ثروت و جایگاه والای این زن را به رخ بکشد.
از نظر تاریخی، این یافتهها به «افق شیپوو» تعلق دارند؛ دورهای مرتبط با اواخر عصر هونها و پس از آن (حدود نیمه دوم قرن پنجم تا نیمه اول قرن ششم میلادی). کشف اشیاء مشابه در منطقه «آلتین کازگان» نشان میدهد اقوام این نواحی از صنعتگران، فناوریها و آئینهای تدفین مشترکی استفاده میکردند.
لباس تدفین این زن فقط به کفش ختم نمیشد
کفش با تزئینات طلایی تنها بخشی از یک ست باشکوه و چندتکه بودند که همراه این زن دفن شده است.
در کنار این پاپوشها، سربند تشریفاتی هم قرار داشت که شامل شنلی پوشیده شده از پلاکهای درخشان طلا و تاج پارچهای به رنگ سرخ با نقشونگارهایی شبیه به صورتک (ماسک) بود.
نکته جذاب داستان اینجاست که پلاک اصلی و پیشانیبند آن از نماد اساطیری «گورگون» در هنر یونان باستان الگوبرداری شده بود، در حالی که بقیه قطعات چوبی طلاکوب، یادآور سنتهای کهن اقوام سکایی بودند. حتی سگکها نیز به شکل پرندههای شکاری با بالهای باز و حالتی انتزاعی طراحی شده بودند.
آیا کفش های طلایی در همان منطقه ساخته شده اند؟
شاید هیجانانگیزترین بخش این کشف همین باشد که چنین اشیاء لوکس و نفیسی، از امپراتوریهای دوردست به این منطقه نیامدهاند!
آستافیف و بوگدانوف، باستانشناسان پروژه، بر این باورند که این لباسهای فاخر به احتمال زیاد در همین کارگاههای بومی نزدیک به کاراکاباک ساخته شدهاند؛ منطقهای در ساحل شرقی دریای خزر که در آن زمان به یکی از قطبهای اصلی تجارت و صنایعدستی تبدیل شده بود.
کاوشهای قبلی هم وجود کارگاههای فلزکاری، جواهرسازی، شیشهگری و سفالگری را در این منطقه تأیید میکند. حتی در دیگر گورهای کاراکاباک، جواهراتی با تکنیک «میناکاری حجرهای» (Cloisonné) پیدا شده که نشان از تأثیرپذیری هنر منطقه از فنون بیزانسی دارد، اما به دست صنعتگران محلی ساخته شدهاند.
با این حساب، این «کفشهای طلایی» فقط دارایی شخصی یا نشانه ثروت فردی نیستند؛ بلکه گواهی بر رونق صنعت بومی قدرتمندند که نیازهای اشرافی و تجملاتی نخبگان کوچنشین حوزه خزر و آرال را تأمین میکرده است.
و اما سخن آخر…
کشف مقبره این زن جوان در غرب قزاقستان، تصویری متفاوت از زندگی در حاشیه دریای خزر در ۱۵۰۰ سال پیش ارائه میدهد؛ دنیایی که در آن تجارت، هنر، صنعت و ثروت به یکدیگر گره خورده بودند.
خب، از آنجایی که بعید است هیچکدام از ما قرار باشد با کفش های طلا راهی آن دنیا شویم، حداقل تا زمانی که زندهایم و روی زمین قدم میزنیم، بهتر است پاهایمان در کفشهای درستوحسابی و شیک باشد! پس بد نیست نگاهی به مدلهای جذاب زیر بیندازید:


کفش زنانه مجلسی سوفیا کد C103


کفش پاشنه دار مجلسی شانای کد B733


صندل زنانه زارا مدل فشیون H300

